กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
คุณนายจงมองซ่งอวิ๋นเฟยที่ก้มหน้า นวดกล้ามเนื้อต้นขาและน่องให้ตัวเองอย่างขยันขันแข็ง นางดูออกว่าเด็กคนนี้ใช้แรงจริง ๆ ตอนแรกคุณนายจงรู้สึกว่าขาชา ไม่มีความรู้สึกพิเศษ จึงพูดกับซ่งอวิ๋นเฟยอย่างสงสารว่า “หนู หยุดนวดก่อนเถอะ พักดื่มน้ำหน่อย เตรียมตัวกินข้าว”
เพราะออกแรง ซ่งอวิ๋นเฟยจึงหน้าสีแดงปลั่งขึ้น เธอเงยหน้าขึ้น ยิ้มมองคุณนายจงแวบหนึ่ง แล้วพูดอย่างสุภาพว่า “น้า ไม่เป็นไร ฉันไม่เหนื่อย กล้ามเนื้อขาของน้า ยิ่งนวดมาก ก็ยิ่งช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเลือดลม ถ้ารู้ตำแหน่งจุดชีพจรและนวดกระตุ้นบ่อย ๆ ผลจะดีกว่า ถ้าทำทุกวันก็ยิ่งได้ผล”