กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยหันหลังให้จงเฉิงฮ่าว นั่งนิ่งอยู่บนม้านั่งอย่างเย็นชา ไม่สนใจเขา จงเฉิงฮ่าวก้มลงโอบกอดเธอ พลางเรียกชื่อเธอเบา ๆ
ซ่งอวิ๋นเฟยดิ้นรนเล็กน้อย แต่จนใจเพราะแรงไม่พอ จึงได้แต่ปล่อยให้จงเฉิงฮ่าวกอดไว้ ยังคงไม่พูดไม่ขยับ จงเฉิงฮ่าวมองซ่งอวิ๋นเฟยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและโมโห รู้ว่าเธอคิดมากเรื่องเสี่ยวหลานเมื่อครู่ จึงเอ่ยอธิบายขึ้นเอง
“เสี่ยวหลานคนเมื่อกี้ ตอนที่ฉันออกไปปฏิบัติภารกิจและกำลังกลับมา เจอว่านักเลงกำลังตอแยเธอ ฉันไล่นักเลงพวกนั้นไปและช่วยเธอไว้ เป็นเรื่องเมื่อหลายวันก่อน เธอรู้ว่าฉันอยู่กองทัพ จึงยืนกรานจะตามมาเจอ ฉันกับเธอเพิ่งเจอกันครั้งที่สอง ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน”