บทที่หนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ด ความชื่นชมริษยาของเพื่อนเก่า

บทที่หนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ด ทั้งชื่นชมทั้งริษยาของเพื่อนเก่าสมัยเรียน

ซ่งอวิ๋นเฟยได้ยินแล้วเพิ่งจะพูด ก็ได้ยินเยี่ยนจื่อพูดว่า “ฮึ อาศัยผู้ชายสร้างฐานะจนร่ำรวย แบบนี้ก็เป็นความสามารถที่แท้จริงเหมือนกัน ใครใช้ให้พวกเราหน้าตาธรรมดา สู้คนอื่นไม่ได้ล่ะ”

ซ่งอวิ๋นเฟยได้ยินคำนี้ ในใจโกรธมาก เธอคิดไม่ออกว่าเพื่อนร่วมชั้นดี ๆ ในอดีต ทำไมกลายเป็นแบบนี้กันหมด ตนเองก็ไม่ได้ทำผิดไปล่วงเกินพวกเธอสักหน่อย