ตอนที่ 148 ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของแม่น้ำจูเจียงงามดั่งภาพวาด

ซ่งอวิ๋นเฟยซบอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชายจงหมิงอย่างสบายใจ กะพริบตากลมโตเป็นประกาย มองจงหมิง พร้อมรอยยิ้มหวานบนใบหน้าแล้วพูดว่า “พี่ชายจงหมิง ฉันก็อยากอยู่ที่นี่อีกหลายวันเหมือนกัน แต่เวลาไม่อนุญาต ฉันยังต้องปรับปรุงตกแต่งร้านให้เรียบร้อยก่อนเปิดเรียน จ้างคนงาน ซื้อเครื่องจักร มีเรื่องต้องทำเยอะแยะเลย อีกอย่าง ยิ่งอยู่นานเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกว่าทำให้เวลาอันมีค่าของพี่ชายจงหมิงเสียไปเปล่า ๆ มากขึ้นเท่านั้น”