กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เบา ๆ ฉันจะจากเธอไป โปรดเช็ดน้ำตาที่มุมตาออก ในคืนยาวนาน ในวันข้างหน้า ที่รัก เธออย่าร้องไห้เพื่อฉันเลย……”
«เพลงราวฤดูหนาว» ที่คุ้นเคย ทำนองไพเราะ อ่อนหวานไพเราะกังวาน ลอยวนอยู่ข้างหูของซ่งอวิ๋นเฟย ทำให้เธอรู้สึกว่า ตอนนี้ ในมหานครกว่างโจวทางใต้ ขณะนี้ ในรถของพี่ใหญ่จงหมิง มีเพียงสองคน ฟังเพลงอยู่ ไปขับรถเล่น ราวกับเป็นเรื่องที่สวยงามและชวนฝัน
ซ่งอวิ๋นเฟยราวกับทะลุมิติไปยังยุคเก้าสิบ กลับสู่ชีวิตสมัยใหม่ หลังจากมาถึงกว่างโจว ทุกสิ่งทุกอย่างแตกต่างจากบ้านเกิดของเธอโดยสิ้นเชิง เป็นสภาพแวดล้อมการใช้ชีวิตของคนในมหานครสมัยใหม่