กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
แขนอันอ่อนโยนของจงเฉิงฮ่าวโอบเข้ามา ให้ซ่งอวิ๋นเฟยนอนบนแขนของเขา ซ่งอวิ๋นเฟยรู้ว่าภายในใจของเธอเองก็ปรารถนาจะหนุนแขนที่แข็งแรงคู่หนึ่งนอนหลับอย่างสบายใจ ดังนั้นภายใต้การยืนกรานของจงเฉิงฮ่าว เธอจึงค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้
จงเฉิงฮ่าวรู้ว่าภายในใจของยัยหนูอวิ๋นเฟยยังกังวลอยู่บ้าง เขาเพียงใช้แขนโอบคอซ่งอวิ๋นเฟย แล้วไม่ขยับอีก
เห็นซ่งอวิ๋นเฟยง่วงและเหนื่อยจริง ๆ ไม่ถึงสิบนาทีก็เข้าสู่ห้วงฝันอย่างเงียบ ๆ จงเฉิงฮ่าวลืมตาอยู่ แสงจันทร์นอกหน้าต่างสาดกระทบผนัง เผยให้เห็นแสงเรืองบาง ๆ สามารถมองเห็นรูปร่างหน้าตาของยัยหนูอวิ๋นเฟยได้ชัดเจน