กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จงเฉิงฮ่าวติดนิสัยมาตั้งแต่สมัยอยู่กองทัพ กลางฤดูร้อนเช่นนี้ เขาเปลือยหลัง สวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เย็นสบายและสะดวกดี เขานั่งอยู่ข้างซ่งอวิ๋นเฟย ถือผ้าขนหนูอย่างขยันขันแข็ง เช็ดผมที่เปียกชื้นบนศีรษะให้ซ่งอวิ๋นเฟย พลางพูดว่า “ยัยหนูอวิ๋นเฟย มาทางนี้ ตรงนี้มีสายไฟ ในห้องน้ำมีเครื่องเป่าผม ฉันจะเป่าผมให้เธอให้แห้ง ไม่อย่างนั้นพอเธอแก่ตัวไปจะปวดหัว”
“เพิ่งจะอายุเท่าไรก็พูดเรื่องแก่แล้วจริง ๆ พี่นี่นะ” ซ่งอวิ๋นเฟยชำเลืองมองจงเฉิงฮ่าว พูดอย่างจงใจอ้อน หลังพูดจบก็ลุกขึ้นอย่างให้ความร่วมมือ เดินตามจงเฉิงฮ่าวเข้าไปในห้องน้ำ