กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เกาไห่ปิงรีบตามไป ฉวยโอกาสตอนที่ซ่งอวิ๋นเฟยไม่ทันระวัง เขาใช้นิ้วมือเคาะศีรษะเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่า ไม่เคยเรียนสุขศึกษาหรือไง ผู้หญิงเขาหยุดสูงตั้งนานแล้วนะ”
ซ่งอวิ๋นเฟยคราวนี้ไม่ยอมเขาแล้ว รู้สึกว่าไอ้หมอนี่เกาไห่ปิงช่างรังแกกันเกินไป ยังจะรุกคืบเอาเปรียบอีก เธอยื่นมือเล็ก ๆ ออกมา กำมือเป็นหมัด ทุบหลังเกาไห่ปิงสองทีเต็มแรง พลางตีพลางพูดเสียงดังว่า “ไม่ต้องมายุ่ง ไม่ต้องมายุ่ง”
ใครจะไปคิด เกาไห่ปิงไม่แม้แต่จะหลบสักนิด ยังยิ้มอย่างใจเย็นพูดว่า “ต่อเลยสิ ร่างเล็ก ๆ อย่างเธอ แรงแค่นี้ยังไม่พอให้ฉันเกาหลังเลยด้วยซ้ำ” พูดจบ เกาไห่ปิงก็หัวเราะร่า