กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ในคืนอันเงียบสงบ สองคนจูงมือกันเดินต่อไปอีกระยะหนึ่ง จงเฉิงฮ่าวเห็นว่าเวลาก็ไม่น้อยแล้ว จึงส่งซ่งอวิ๋นเฟยกลับ และเตรียมกลับหอพัก “พักผ่อนแต่หัวค่ำเถอะ พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปเรียนอีก”
ซ่งอวิ๋นเฟยยังคงจับมือจงเฉิงฮ่าวอย่างอาลัยอาวรณ์ ไม่ยอมปล่อย
“เชื่อฟังนะ ทบทวนบทเรียนให้ดี อย่าให้กระทบการเรียนเด็ดขาด” จงเฉิงฮ่าวกอดซ่งอวิ๋นเฟยอีกครั้ง จากนั้นทั้งสองก็แยกกัน ต่างคนต่างกลับบ้าน
คาบสุดท้ายตอนบ่ายเป็นคาบเรียนด้วยตนเองวิชาภาษาอังกฤษ ทุกคนรู้ว่าภาษาอังกฤษของซ่งอวิ๋นเฟยก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว เพื่อนร่วมชั้นหลายคนรีบไปที่โต๊ะของซ่งอวิ๋นเฟยแต่เนิ่น ๆ เพื่อคัดลอกบันทึกและไปศึกษาหาความรู้