กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยส่งจงเฉิงฮ่าวออกประตู แล้วยังยืนอยู่ที่หน้าประตูอีกนาน จนกระทั่งมองเห็นแผ่นหลังของเขาเลือนหายไป จึงกลับเข้าไปในห้อง
ภายในใจของเธอตื่นเต้นจนห้ามไม่อยู่ บนใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มเขินอาย เธอรีบเดินไปหน้ากระจก เห็นใบหน้าของตัวเองแดงระเรื่อไปหมด
จนถึงชั่วขณะเมื่อสักครู่ หัวใจของเธอยิ่งแน่ใจมากขึ้นว่า จงเฉิงฮ่าวคนนี้ก็ชอบตัวเองเช่นกัน ซ่งอวิ๋นเฟยหวนนึกถึงภาพเมื่อสักครู่ จงเฉิงฮ่าวช่างกล้าหาญจริง ๆ เขากลับจูบเธอ แถมยังกอดเธออีก