เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35
วันชิวอิกสองเป็นวันที่ต้องกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมของฝ่ายหญิง วันนี้ลู่เป่าซีตื่นแต่เช้าตรู่ ในที่สุดก็จะได้ตามแม่ของเธอไปอวยพรปีใหม่ที่บ้านลุงเสียที
นับตั้งแต่ที่เธอมีพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง เธอก็เฝ้ารอคอยให้วันนี้มาถึงอย่างใจจดใจจ่อ เดิมทีเธอคิดว่าตอนที่โรงงานอาหารเปิดรับสมัครคนงาน ครอบครัวของลุงจะเสนอหน้าเข้ามาหาเอง ไม่นึกเลยว่าจะไม่มีใครมาสักคน ทำให้ในใจของเธอรู้สึกโหวงเหวงว่างเปล่า
ลู่ชูอวี่รู้เรื่องราวน่ารำคาญใจระหว่างป้าสะใภ้กับบ้านเดิมตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้จากปากของลู่เป่าซีตั้งนานแล้ว พลางมองลู่เป่าซีที่สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแล้วยิ้มส่ายหน้า ก่อนจะกวักมือเรียกเธอ “เป่าซี มานี่สิ”
“พี่สาว ฉันมาแล้ว”
ลู่ชูอวี่สวมสร้อยคอทองคำเศียรพระพุทธประดับเพชรเส้นหนึ่งให้ลู่เป่าซี “ชายสวมกวนอิมหญิงสวมพระ สร้อยเส้นนี้ให้เธอเอาไว้ใส่เล่นนะ”
เศียรพระพุทธเนื้อตันใส่แล้วถ่วงคอ ลู่ชูอวี่เคยใส่ครั้งหนึ่งแล้วก็ไม่อยากจะใส่อีก
แววตาของลู่เป่าซีเป็นประกายระยิบระยับ “ขอบคุณค่ะพี่สาว”
เธอสอดสร้อยคอทองคำเข้าไปในเสื้อผ้า เวลานี้หากทำให้แม่ของเธอเห็นเข้า ต้องไม่ยอมให้เธอใส่อย่างแน่นอน