เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31
“แม่ แม่กลับมาจากเมืองเซินเฉิงแล้วหรือ”
ฟ่านเยว่หลานกำลังซักผ้าอยู่ในลานบ้าน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นหยางอวี้เหมยหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง จึงรีบเช็ดมือแล้วกุลีกุจอเข้าไปรับของในมือหยางอวี้เหมยมาถือไว้
หยางอวี้เหมยมองผมขาวสองสามเส้นตรงขมับของลูกสาวคนโต และมือที่หนาวจนแดงก่ำ ขอบตาก็พลันแดงรื้นขึ้นมาทันที
ลูกสาวของเธอเพิ่งจะอายุ 26 ปีแท้ ๆ ทำไมถึงมีผมขาวขึ้นมาได้แล้ว
“อากาศหนาวขนาดนี้ทำไมถึงมาซักผ้าในลานบ้านล่ะ ค่าถ่านต้มน้ำแค่นั้นจะประหยัดได้สักเท่าไรกัน หากหนาวจนล้มป่วยขึ้นมาต้องเสียเงินมากกว่าเดิมอีก”
ฟ่านเยว่หลานเม้มริมฝีปากโดยไม่พูดอะไร ตอนนี้เธอก็อาศัยเงินจุนเจือจากบ้านเดิมประทังชีวิตอยู่แล้ว อะไรที่พอจะประหยัดได้ย่อมต้องประหยัด
“แม่ ฉันเห็นว่าวันนี้อากาศค่อนข้างอุ่นก็เลยไม่ได้ต้มน้ำร้อนน่ะ เข้าบ้านกันเถอะ”
“แม่มาแล้วหรือครับ”