เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22
หลินเซิ่งหนานเพิ่งรับเงินเดือนจากห้องการเงินกลับมาถึงหอพัก ก็เห็นจางชุ่ยชุ่ยกำลังทำหน้าโกรธเคืองพูดนินทาหลี่หงผิงกับหวังเสี่ยวหลาน
“พวกเธอสองคนทำอะไรกันเนี่ย ปกติหงผิงช่วยพวกเธอต้มน้ำร้อนน้อยหรือไง อาทิตย์ที่แล้วถึงเวรเธอ เธอไม่ค่อยสบาย หงผิงไม่พูดอะไรเลยช่วยเธอทำ เธอลืมไปแล้วหรือไง อยู่หอเดียวกันแท้ ๆ ทำไมยังนินทาลับหลังคนอื่นได้อีก”
เมื่อถูกหลินเซิ่งหนานซักถาม จางชุ่ยชุ่ยแม้จะละอายอยู่บ้าง แต่สีหน้ากลับยิ่งไม่ดี
จางชุ่ยชุ่ยเม้มริมฝีปากแล้วกล่าว “เซิ่งหนาน ฉันรู้ว่าเธอสนิทกับหลี่หงผิงดี แต่ฉันจะบอกเธอว่า รู้หน้าไม่รู้ใจ ตอนนี้หลี่หงผิงไม่เหมือนเดิมแล้ว ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มก็เลยดูถูกคนงานสายการผลิตธรรมดาอย่างฉัน เธอเมื่อกี้ไม่ได้เห็นตอนที่ฉันหวังดีบอกเธอว่าคนทางบ้านเธอมา แต่ไม่ต้องพูดถึงคำขอบคุณเลย เธอทำหน้าบึ้งใส่ฉันแล้วก็เดินหนีไปเฉยเลย”
“อะไรนะ คนที่บ้านหงผิงมาแล้วหรือ โอ๊ย พวกเธอไม่รู้ว่าที่บ้านหงผิงไม่ดีกับเธอแน่ ๆ ต้องมาแสดงตัวที่โรงงานเพื่อเรียกเงินเดือนเธอไปให้พวกเขาแน่ ฉันจะไปดูก่อน เธอรีบไปที่ห้องให้คำปรึกษาพนักงานตามพี่หยางกับคนอื่น ๆ บอกว่าคนที่บ้านหงผิงมาแล้ว พี่หยางกับคนอื่น ๆ รู้เรื่องนี้”
“หา?”
จางชุ่ยชุ่ยมองหลินเซิ่งหนานที่รีบวิ่งออกจากหอพักไป แล้วหันไปสบตากับหวังเสี่ยวหลาน ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างงง ๆ
ชีวิตที่บ้านของหวังเสี่ยวหลานเองก็ไม่ได้สบายอะไรนัก พอได้ฟังก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรีบจูงจางชุ่ยชุ่ยที่ยังทำหน้างุนงงวิ่งไปที่ห้องให้คำปรึกษาพนักงาน