เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16
อุตสาหกรรมสิ่งทอของหัวกั๋วในช่วงยุคนี้ ยังถือว่าโดดเด่นและเชิดหน้าชูตาได้อยู่ไม่น้อย
ผลกำไรของโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าแห่งที่หนึ่งตำบลซ่างหู อย่าว่าแต่ในระดับตำบลเลย ต่อให้เป็นระดับตัวเมืองก็ยังติดอันดับแถวหน้า ด้วยเหตุนี้ แม้ทางโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจะให้ความร่วมมือกับฝั่งของลู่ชูอวี่เป็นอย่างดีเพราะเห็นแก่เลขาธิการกัว แต่ลึก ๆ ในใจกลับรู้สึกดูแคลนอยู่บ้าง ยอดสั่งซื้อชุดเครื่องแบบคนงานของโรงงานอาหารแห่งหนึ่งจะมีสักเท่าไหร่กันเชียว?
ตลอดทั้งสี่ฤดูในหนึ่งปี เต็มกลืนก็แค่ไม่กี่ร้อยตัว สำหรับโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าแห่งที่หนึ่งแล้ว นี่มันก็แค่ออเดอร์เล็ก ๆ เท่านั้น ไหนเลยจะต้องมีเรื่องมากความขนาดนั้น ทั้งยังต้องออกแบบแยกต่างหาก และต้องขึ้นแพตเทิร์นแยกเฉพาะอีก
แม้ในใจจะไม่ยอมรับ แต่ใครใช้ให้ยุคสมัยนี้พระนอกวัดสวดมนต์เก่งกว่ากันล่ะ จึงทำได้เพียงส่งช่างฝีมือรุ่นเก่าคนหนึ่งไปช่วยประสานงานเรื่องออกแบบและขึ้นแพตเทิร์นทางฝั่งลู่ชูอวี่ อย่างไรเสียก็เป็นโรงงานร่วมทุนแห่งแรกของตำบล หน้าตาที่ควรให้ก็ยังต้องให้อยู่ดี
ใครเล่าจะคาดคิด ว่าพวกเขาจะได้กลายมาเป็นโรงงานของรัฐแห่งแรกของตำบลซ่างหู ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นแห่งแรกของนครหนานหูทั้งเมือง ที่ทำเงินตราต่างประเทศเข้าประเทศได้