0220

⬢⬢⬢

ตอนที่ 220 คนหัวโคมในความฝัน

“ในแง่หนึ่ง ให้พ่อผีมาเป็นเซียนเทพยังเหมาะสมกว่าข้าเสียอีก”

เสิ่นเลี่ยนยืนอยู่ภายในอารามที่เพิ่งสร้างเสร็จ รูปสลักเทียนเผิงนิ่งสนิท พ่อผีทุ่มเทจิตใจทั้งหมดเพื่อคุ้มครองอาณาเขตภูเขาเกลือ

จิตใจของพ่อผีสงบนิ่งราวน้ำในบ่อโบราณ หากตนไม่มายังร้านค้าภูตผี อันที่จริงเวลาส่วนใหญ่เขากมักยืนเหม่อลอยอยู่หลังเคาน์เตอร์

มารดาผีไม่ต้องเอ่ยถึงให้มากความ ในฐานะผีศาสตราแต่เดิมสติปัญญาต่ำต้อย อันที่จริงนับเป็นศาสตราวิเศษประจำกายของพ่อผีได้ ทั้งสองสิ่งเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน

เสิ่นเลี่ยนเดินออกจากอารามเทียนเผิงโดยไม่ได้เอ่ยเปิดเผยความลับเรื่องวาสนาที่พ่อผีซ่อนเอาไว้

“นานเข้าย่อมต้องมีผู้ฝึกยุทธ์สังเกตเห็นความผิดปกติ……”

“อืม?”

เสิ่นเลี่ยนอ้าปากเล็กน้อย จากนั้นสังเกตเห็นบิดามนุษย์ผู้ไปซื้อกับข้าวราวกกับมีใจสื่อถึงกัน วิ่งพรวดพราดเข้าไปในอารามเทียนเผิงเพื่อเฝ้ามองพ่อผี