เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 219 พ่อผีสร้างตำนานเทพ
เสิ่นเลี่ยนหลับตาตรวจสอบกายและดวงจิต เมื่อเดรัจฉานพิภพกษิติครรภ์เลื่อนขั้นสู่ระดับห้า ดูเหมือนความผิดปกติทั้งปวงจะมลายหายไปสิ้น ตบะบำเพ็ญก็มาถึงจุดสูงสุดเช่นกัน
อาการบาดเจ็บที่ถ้ำจันทราอธรรมสามจิตต้องเผชิญก่อนหน้าหายดีอย่างสิ้นเชิง ทารกมรรคาอวิ๋นหลิงแม้ไม่เคยรุดหน้าขึ้นไปอีกขั้น แต่โชคดีที่รากฐานไม่ได้รับความเสียหาย
“ช่างน่าอนาถนัก ช้างเฒ่าเขี้ยวเหลืองยังคงเกาะติดราวกับเงาตามตัว”
เสิ่นเลี่ยนยื่นมือลูบลำคอโดยไม่รู้ตัว ปรากฏรอยรัดจาง ๆ สายหนึ่ง
ยามที่เขาจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา ทำได้เพียงรับรู้เลือนรางว่าคำสาปปะทุขึ้น ราวกับเผชิญความฝันของช้างเฒ่าเขี้ยวเหลืองอีกครั้ง อีกทั้ง…คล้ายกับว่าผู้แขวนคอในความฝันเปลี่ยนเป็นตนเองเสียแล้ว? ประกายความเคร่งขรึมวาบผ่านนัยน์ตาเสิ่นเลี่ยน แต่ไม่นานก็กลับคืนสู่ความปกติ
ด้วยความแข็งแกร่งทางกายเนื้อของเขา การคิดรัดลำคอให้ขาดนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างยิ่ง อีกทั้งต่อให้ศีรษะหลุดจากร่าง ก็ยังสามารถต่อกลับเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
“นายกองพันครัวจั่ว เจ้าล่วงรู้ที่มาของอสูรร้ายที่ออกอาละวาดในภูเขาเกลือหรือไม่”
จั่วเหยียนส่ายศีรษะเล็กน้อย เอ่ยด้วยท่าทีลังเลคล้ายอยากพูดแต่ไม่พูดว่า “ไม่ชัดเจนนัก แต่ควรเป็นอิทธิพลจากถ้ำพำนักแห่งใดแห่งหนึ่ง ข้ารู้สึกว่าพวกมันจงใจหาเรื่องเอง จะเกี่ยวข้องกับถ้ำผานหวนหรือไม่”