เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 ขึ้นเวทีร้องงิ้ว ภูเขาบุปผาผล
เมื่อเสิ่นเลี่ยนได้ยินคำว่ามหาเซียนสองคำ รวมถึงลูกหลานวานร
ปฏิกิริยาแรกของเขาคือซุนอู้คง ทว่าไม่นานก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
“วันนี้ผู้น้องเรียกข้ามา มหาเซียนย่อมต้องมาคารวะภูผา” ในบทงิ้วของอาจารย์จื่อ สิ่งที่กล่าวถึงน่าจะเป็นอีกหนึ่งมหาเซียน
[มหาเซียนลมทะลวง] ราชาวานรจมูกหงาย
ในต้นฉบับไซอิ๋ว ช่วงที่ซุนอู้คงคลุกคลีอยู่ที่บ้านเกิดภูเขาบุปผาผล ได้สาบานตนเป็นพี่น้องกับเจ็ดเจ้าอสูร ต่างขนานนามตนเป็นมหาเซียน
ผู้ที่โด่งดังที่สุดคือมหาเซียนเสมอฟ้าพญาวานรสุบรรณ และมหาเซียนพิชิตฟ้าพญาวัว
ส่วนมหาเซียนลมทะลวงมีบทบาทไม่มากนัก หลังจากซุนอู้คงก่อกวนวังสวรรค์ต่างก็แยกย้ายกันไป เป็นอสูรวานรจมูกหงายผู้สามารถแปลงกายได้ไร้ลักษณ์
เสิ่นเลี่ยนจำได้ว่าซุนอู้คงกำเนิดค่อนข้างช้า ศักดิ์และศรีจึงสู้บรรดาอสูรมารตนอื่นไม่ได้