เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 ทารกมรรคาตายในครรภ์
“ผีสางอะไรกันเนี่ย?!!”
ตามหลักการทั่วไป ต่อให้เป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเดียวกัน ทารกมรรคาเองก็ย่อมมีความแตกต่าง ทว่าไม่ว่าอย่างไรย่อมต้องปรากฏร่างเป็นมนุษย์
หลังจากเสิ่นเลี่ยนได้ยลโฉมทารกมรรคาของตนเองแล้ว อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
กระบวนการทำลายโอสถก่อทารกของตนล้วนเป็นไปอย่างราบรื่น กายและดวงจิตบรรลุสู่ขอบเขตโอสถต้นกำเนิดขั้นหกถึงขีดสุดแล้ว รากฐานกล่าวได้ไม่เกินจริงว่าหาได้ยากยิ่งในอดีตและปัจจุบัน
ทว่าเขากลับไม่เคยคาดคิดเลยว่า ทารกมรรคาจะกลายเป็น…ซากร่างอันไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา
บนบัลลังก์ดอกบัวเนื้อเลือดิตระดับสี่ ทารกมรรคาที่ปรากฏแก่สายตากลับเหลือเพียงลำตัว อีกทั้งยังผอมโซราวกับหนังหุ้มกระดูก กลิ่นอายหม่นหมองใกล้ตาย ไร้ศีรษะ ขาดแขนขา อวัยวะภายในถูกควักออกจนหมด
คล้ายคลึงกับสถานการณ์ที่เกิดจากการทำลายโอสถก่อทารกไม่สำเร็จ ทำให้ทารกมรรคาทำลายตนเองเสียมากกว่า
พริบตาที่มองราวกับคราบเก่าที่จั๊กจั่นสลัดทิ้งหลังแปรสภาพเป็นเซียน