0058

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 อสูรมาร? ข้าคือปรมาจารย์ยุทธ์

พริบตาเดียวเวลาผ่านไปครึ่งเดือนกว่า

กิจการของโรงรับจำนำดำเนินไปด้วยดีมาโดยตลอด เพียงแต่เพราะเสิ่นฮั่นเซิงยังหายดีไม่สนิท ส่งผลให้โบราณวัตถุและภาพวาดโบราณที่เข้าคลังไม่สามารถนำออกขายโดยเร็วได้

เพื่อป้องกันเงินตราขาดแคลน เสิ่นฮั่นเซิงจึงอาศัยเส้นสายเก่า นำสิ่งของบางส่วนไปขายให้แก่พ่อค้าคหบดีรายใหญ่ในเมืองในราคาถูก

เขาเองก็ปล่อยวางไปมาก ขอแค่เฝ้าพื้นที่หนึ่งหมู่สามเฟินของตนให้มีชีวิตรอดได้ก็พอ

ยิ่งไปกว่านั้น

เสิ่นฮั่นเซิงอดไม่ได้ที่จะมองไปยังทิศทางลานบ้านด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง

สามารถได้ยินเสียงทุบหนักหน่วงก้องกังวานไม่ขาดสาย แท้จริงแล้วคือเสิ่นเลี่ยนกำลังฝึกกายอยู่ที่ลานหลัง พรสวรรค์ด้านวิชาการต่อสู้ของบุตรชายตนเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างมาก

เสิ่นฮั่นเซิงรู้สึกว่าเสิ่นเลี่ยนในภายภาคหน้าอาจไม่เต็มใจสืบทอดโรงรับจำนำ