เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 วิชาการยุทธ์นานาชนิดที่รุดหน้าไปพร้อมกัน
ยามเมื่อเสิ่นเลี่ยนปรากฏตัวขึ้น ณ ตลาดผีชั้นหนึ่ง ต่อให้ไม่ได้แปรเปลี่ยนเป็นกายทองแดงอมตะอันน่าตื่นตะลึง ก็ยังคงทำให้ผีไถ่ทรัพย์ทั้งปวงหวาดผวาจนวิญญาณแทบหลุด
ท้ายที่สุดในมือของเขากลับหิ้วสิ่งอาถรรพ์ร้อยปีที่เกือบจะดวงจิตแตกซ่านสลายเอาไว้หนึ่งตัว
ท่ามกลางสายตาหวาดผวาของเหล่าสิ่งอาถรรพ์ ทั้งยังการมองหน้ากันอย่างเลิกลั่กด้วยความมึนงงของผู้ฝึกยุทธ์ประปราย หนึ่งคนหนึ่งนกต่างพากันสบถด่าทอแล้วจากตลาดผีไป
“ฟ้าฝนแปรปรวนเสียจริง ยิ่งคลื่นลมแรง ปลา,ก็ยิ่งมีราคาแพง”
เสิ่นเลี่ยนสังเกตเห็นว่าละอองฝนโปรยปรายปกคลุมเมืองเหยียนเหลียง การบำรุงด้วยกระเพาะยักษ์พลันบังเกิดความรู้สึกวูบไหวอันแผ่วเบา เป็นการพิสูจน์ว่าฝนวสันต์ครานี้มาอย่างมีพิรุธ
เขาใช้ฝ่ามือรองรับหยดน้ำฝนไว้ไม่กี่หยดแล้วลิ้มรสเพียงเล็กน้อยก่อนจะหยุดลง พบว่าภายในหยดน้ำฝนเจือปนไปด้วยปราณอสูรอันเบาบาง เห็นได้ชัดว่าภัยมัจฉากำลังทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ