0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 ปลาอสูรแห่งสระคลื่นมรกต

“ท่านพ่อ พักผ่อนอีกครึ่งเดือนท่านถึงจะลงเดินได้”

เสิ่นเลี่ยนนั่งอยู่หน้าเตียงของเสิ่นฮั่นเซิง คอยใช้พลังหยินหยางโคจรหล่อเลี้ยงสารอาหารอยู่ตลอด ส่วนผู้เป็นพ่อหลังจากผ่านการพักผ่อนมาสองวัน สีหน้าก็ไม่หลงเหลือเค้าลางใกล้ตาย อาการดูราวกับผู้ป่วยเรื้อรังที่เพิ่งหายดี

“แคกๆ”

“อาเลี่ยน พ่อเองก็เคยคลุกคลีกับผู้ฝึกยุทธ์มาไม่น้อย การที่เจ้าใช้กำลังสิ้นเปลืองเช่นนี้ ย่อมทำให้เลือดลมของตนเองเสียหายได้ง่าย”

เสิ่นเลี่ยนส่ายหน้า จนกระทั่งเสิ่นฮั่นเซิงดูดซับสารอาหารจนหมดสิ้น

เสิ่นเลี่ยนส่ายศีรษะ จนกระทั่งเสิ่นฮั่นเซิงดูดซับสารอาหารจนหมดสิ้น

เสิ่นฮั่นเซิงถอนหายใจยาวคราหนึ่ง นึกรำพึงในใจว่ายามที่ไม่ได้อยู่โรงรับจำนำ จิตใจของเสิ่นเลี่ยนกลับไม่เหมือนกาลก่อนมาเนิ่นนานแล้ว อดรู้สึกโล่งใจมิได้

เสิ่นเลี่ยนเผยรอยยิ้ม