กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 บิดามนุษย์ พ่อผี และนกของเสิ่นเลี่ยน
ทันทีที่เสิ่นเลี่ยนกลับมาถึงโรงรับจำนำ เขาก็ก้มตัวมุดเข้าไปในรถม้า
“คุณชายรอง เถ้าแก่คงจะไม่เป็นอะไรกระมัง”
“วางใจเถิด”
ผู้อาวุโสหวังและคนอื่น ๆ เต็มไปด้วยความกังวล ไม่คาดคิดว่าเสิ่นฮั่นเซิงเกือบเอาชีวิตไปทิ้งที่เมืองเกาเจีย และไม่รู้ว่าเผชิญกับสิ่งใดมาจึงผอมโซเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกเช่นนี้
เสิ่นเลี่ยนหันไปเตือนว่า “ฝูกุ้ย เจ้าไปตามหมอหลินแห่งสถานพยาบาลมือเทวะมา ข้าจะดูอาการของเถ้าแก่แก่เสียก่อน”
“คุณชายรอง ข้า… ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ขอรับ”
เสิ่นเลี่ยนสังเกตเห็นว่าจิตสำนึกของเสิ่นฮั่นเซิงยังคงเลือนราง พลังแค้นกระจายอยู่ทั่วทุกอวัยวะเกือบทั้งหมด
เขากรอกสุรายาที่แช่ผลบำรุงโลหิตลงไปในปากของเสิ่นฮั่นเซิงคำหนึ่ง ใบหน้าของคนหลังฟื้นคืนสีเลือดขึ้นมาเล็กน้อย ลมหายใจแปรเปลี่ยนเป็นสม่ำเสมอ