เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 ท่านขุนนางเสิ่นผู้นี้มีจิตใจงดงามยิ่งนัก
เสิ่นเลี่ยนรู้สึกเสียดายยิ่งนัก
เมื่อซักถามถึงสถานที่โดยละเอียด ผลปรากฏว่าหญิงชรากล่าวด้วยถ้อยคำคลุมเครือ เพียงบอกว่าข้าวเหนียวดำเป็นของญาติที่นำมาให้ตอนไปตลาดนัดช่วงปีใหม่ และใกล้จะขายหมดแล้ว
แกร็บ แกร็บ แกร็บ…
หญิงชราสัมผัสได้ถึงน้ำลายที่หยดลงมาจากปากมหึมา จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ปกคลุม นางไหนเลยจะกล้าตั้งคำถามว่าเหตุใดเสิ่นเลี่ยนจึงรู้อยู่แล้วแต่ยังแกล้งถาม
เมื่อปากมหึมาเห็นว่าผีถุงหนังหมดภัยคุกคามแล้ว จึงกลายร่างเป็นกลุ่มควันสีดำซึมหายเข้าไปในคมกระดูก เสิ่นเลี่ยนคล้ายกลับคืนร่างเป็นผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาอีกครั้ง
ทว่าในสายตาของหญิงชรา เสิ่นเลี่ยนผู้นี้คืออสูรมารตัวใหญ่ที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์ปุถุชนชัด ๆ
ผ่านไปไม่นาน ก็มีเข่งนึ่งสิบกว่าชั้นถูกยกมาเสิร์ฟ