0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 อัปลักษณ์? นี่คือของว่างของข้าต่างหาก

ตอนที่ 14 อัปลักษณ์? นี่คือของว่างของข้าต่างหาก

“เรื่องประหลาด เดี๋ยวฟ้าสว่าง เดี๋ยวฟ้ามืด”

เสิ่นเลี่ยนอดทนต่อความหิวโหยแล้วมองไปยังท้องฟ้า สังเกตเห็นว่าดวงอาทิตย์อัสดงกำลังขับไล่เมฆดำ อย่างน้อยต้องรออีกชั่วยามกว่าจะถึงยามประกาศกฎห้ามออกนอกเคหสถาน

ย่านการค้าตะวันตกก็ยังมีร้านค้าที่ยังไม่ปิดประตู ท้ายที่สุดฝนหตกหนักก็มาเร็วไปเร็ว

ลูกตาของหญิงชรากลอกไหว

ในหมู่แขกที่มาทานอาหารมีคนแสร้งบ่นพึมพำ เริ่มเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับบ้าน

หญิงชราเออออตามสองสามประโยค กวักมือเรียกเสิ่นเลี่ยนแล้วกล่าวว่า “คุณท่าน ขนมข้าวเหนียวเพิ่งออกจากเตาร้อนๆ ขายหมดแล้วข้าก็จะกลับเช่นกัน”

เข่งนึ่งถูกเปิดออก กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของข้าวเหนียวฟุ้งกระจายไปทั่ว