0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 ไซอิ๋วที่พังทลาย

หลังจากเสิ่นเลี่ยนได้เห็นเสี้ยวหนึ่งของภูเขาน้ำแข็งแห่งโลกใบนี้ ย่อมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวในใจ

“ในเมื่อมีความหวังที่จะนอนเฉย ๆ ได้ห้าร้อยปี การพยายามก็ยังคงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง”

มีคำกล่าวไว้ว่า ชีวิตมิได้มีเพียงความอยู่รอดในเบื้องหน้า ทว่ายังมีความอยู่รอดในเบื้องไกล เหตุผลในการฝึกยุทธ์จึงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อในทันใด

เขาเก็บประกาศจับทั่วแผ่นดินให้เรียบร้อย แล้วเดินไปที่ห้องรับรองเพื่อตรวจดูผู้อาวุโสหวัง ซึ่งอีกฝ่ายมิได้เป็นอะไรมาก

หลายวันต่อจากนั้น ถือว่าคลื่นลมสงบเรียบร้อยดี

เสิ่นเลี่ยนสังเกตเห็นว่า ค่าประสบการณ์การประเมินหดหายไปสิบเท่าจริง ๆ ผลกำไรจากการประเมินสมบัติในบางครั้งกลับเพิ่มขึ้นเพียงหนึ่งในพันส่วนเท่านั้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาจึงตัดสินใจนำเรื่องการฝึกยุทธ์ขึ้นมาบรรจุไว้ในกำหนดการ

ประจวบเหมาะกับประสิทธิภาพการนอนเฉยๆ ของนายประเมินเก้าหูนั้นลดลงเล็กน้อย อืม เช่นนั้นก็ไปสมัครเป็นอาชีพนักยุทธ์เสียอีกหนึ่งอาชีพเถิด การนอนเฉยๆ สองชั้นถึงจะเป็นหนทางที่ถูกต้องที่สุด