บทที่ 347 ความทะเยอทะยานของหยวนซิง

กลุ่มธุรกิจท่องเที่ยวและอุปโภคบริโภคของหยวนซิงกรุ๊ปเปิดประชุมหารือกันหลังจากคณะของเว่ยจิ่วกลับไป แต่ละคนต่างแสดงความคิดเห็นที่มีต่อเว่ยจิ่ว เดิมทีมีเสียงคัดค้านหรือไม่เห็นด้วยกับทางเว่ยจิ่วอยู่บ้าง แต่หลังจากได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งจากเหรินชางเซิ่ง เสียงเหล่านั้นก็หายไปจนหมดสิ้น

เจ้าของชอบ พนักงานก็ต้องชอบตาม!

ทีมงานของวังซูผิงจึงได้ข้อสรุปตรงกันว่า เว่ยจิ่วเป็นบริษัทที่น่าศึกษา และการไปเยือนเว่ยจิ่วควรถูกบรรจุไว้ในตารางงาน

ในขณะเดียวกัน ทีมงานของเว่ยจิ่วก็กำลังหารือเกี่ยวกับกิจกรรมครั้งนี้เช่นกัน

ระหว่างทางไปสำนักงานสาขาเซี่ยงไฮ้ เว่ยเสี่ยงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า "น้องชาย ข้อเสนอของเจ๊วังคนนั้นไม่เข้าท่าตรงไหนหรือ ให้หยวนซิงช่วยเราขายเหล้า พวกเราก็ได้เงินไม่น้อยเลยนะ"

เว่ยเสี่ยงมองเรื่องนี้ง่ายเกินไป สิ่งที่เขาเข้าใจเกี่ยวกับการร่วมมือกับหยวนซิง คือแบบที่เว่ยไหลเคยพูดถึง คือให้หยวนซิงกรุ๊ปกลายเป็นตัวแทนจำหน่ายของเว่ยจิ่ว แล้วบริหารจัดการผลิตภัณฑ์ทั้งหมด

เหมือนกับบริษัทการค้าหยวนต๋าในป้าตู ที่เดิมทีมีตัวแทนจำหน่ายหลายราย แต่พอมารวมศูนย์ก็กลายเป็นหยวนซิงเจ้าเดียว

การทำแบบนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีปัญหาอะไร