บทที่ 329 จื้อเซิ่งเหออีต้องรุกคืบ

ลูกค้าทั้งหมดของหวยจือซิงที่อยู่ในมณฑลเจียงหวยตอนนี้มีอยู่สามแสนคน เว่ยไหลไม่ได้คิดจะแจกสุราให้ทุกคนโดยตรง แต่คัดกรองเฉพาะกลุ่มเจ้าของรถที่พำนักอาศัยอยู่ในเขตตัวเมืองป้าตูและอำเภอวัว ซึ่งมีจำนวนราวห้าหมื่นคน

เมื่อคัดกรองตามราคารถอีกชั้น ลูกค้าระดับไฮเอนด์ที่ขับรถราคาตั้งแต่สามแสนหยวนขึ้นไปน่าจะมีอยู่ประมาณห้าถึงหกพันคน

หากส่งข้อความแจ้งรับของกำนัลไปยังเจ้าของรถผ่านแพลตฟอร์มของหวยจือซิง ย่อมมีคนจำนวนไม่น้อยมองข้ามไป ดังนั้นผู้ที่จะเข้ามารับของรางวัลจริงๆ ในเขตตัวเมืองป้าตูและอำเภอวัว น่าจะมียอดรวมอยู่ที่สามหมื่นคน โดยเป็นลูกค้าระดับไฮเอนด์สองพันคน

สัดส่วนลูกค้าระดับไฮเอนด์ที่ค่อนข้างต่ำนั้น เป็นเพราะคนกลุ่ม "มีเงิน" พวกนี้ ส่วนใหญ่คงไม่เห็นค่าสุราแค่สองขวดสักเท่าไร!

หากคำนวณจากยอดรวมสามหมื่นคน โดยลูกค้าระดับไฮเอนด์สองพันคนได้รับสุราหานช่างหลินหลีคนละสองขวด และลูกค้าทั่วไปได้รับสุราฮานคนละสองขวด ต้นทุนของเว่ยจิ่วจะตกอยู่ที่ราวหนึ่งล้านสองแสนแปดหมื่นหยวน

ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรยังไม่อาจรู้ได้ในตอนนี้ ทว่าเว่ยไหลตระหนักดีว่า เรื่องนี้จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับเว่ยจิ่ว

กิจกรรมแจกสุราแก่เจ้าของรถจำเป็นต้องมีแผนงานที่ค่อนข้างรัดกุมและเป็นรูปเป็นร่าง ซึ่งเว่ยจิ่วก็มีบริษัทที่ปรึกษาที่ร่วมงานกันอยู่อย่างจื้อเซิ่งเหออี แน่นอนว่าย่อมต้องมอบหมายให้จื้อเซิ่งเหออีเป็นผู้ออกแบบแผนแจกสุรานี้

เว่ยไหลโทรศัพท์หาหยางอวี่อีกครั้งเพื่อแจ้งความต้องการของตน