บทที่ 326 หน้าที่ของเจ้านาย

เว่ยไหลกลับจากฮวาพีมายังเว่ยจิ่ว ฐานะเปลี่ยนจากหัวหน้าผู้รับผิดชอบระดับภูมิภาคมาเป็นเจ้าของบริษัท เนื้องานย่อมมีบางส่วนเปลี่ยนไป ทว่าความยุ่งกลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

หลังจากมาประจำอยู่ที่ป้าตู เขาก็ไม่ค่อยมีเวลาให้หานซินซินผู้เป็นแฟนสาวนัก

หานซินซินไม่ได้ตัดพ้อเรื่องนี้ ตรงกันข้ามเธอกลับพอใจด้วยซ้ำ

เพราะแต่เดิมนานๆ ถึงจะได้เจอกันสักหน ทว่าตอนนี้ได้พบหน้ากันทั้งเช้าทั้งเย็น!

คนที่แสดงความไม่พอใจกลับกลายเป็นหลิวยง…

หลังจากนัดดื่มไม่สำเร็จหลายครั้ง หลิวยงจึงต่อสายมาบ่นอุบ “ฉันว่านะน้องชาย นายก้าวขึ้นเป็นเถ้าแก่แล้ว มีเรื่องอะไรก็โยนให้คนข้างล่างทำสิ ไหงถึงไม่มีเวลาแม้แต่จะดื่มเหล้าแบบนี้ล่ะ?”

เว่ยไหลอธิบายอย่างจนใจ “พี่หลิวครับ เรื่องที่ผมยุ่งอยู่ตอนนี้ คนข้างล่างทำแทนไม่ได้น่ะสิ”

หลิวยงถามอย่างไม่เข้าใจ “ไม่ใช่แค่เรื่องขายเหล้าหรอกเรอะ พวกหวังเสี่ยวหลงจัดการไม่ได้หรือไง?”

“ไม่ได้จริงๆ ครับ…”

งานที่เขาทำอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่ระดับที่พนักงานจะรับมือไหว