บทที่ 320 เกินความเข้าใจ

คำอธิบายของเว่ยไหลเกี่ยวกับศึกท้าชิมสุราเลิศรส ฉากหน้าดูเหมือนชมว่าผู้บริโภคในร้านอาหารมีระดับ แต่แท้จริงแล้วคือการยกย่องร้านอาหารกว่าหกร้อยแห่ง บรรดาเถ้าแก่และผู้จัดการฟังแล้วต่างรู้สึกรื่นหูสบายใจ

คำพูดเช่นนี้ ต่อให้ผู้บริโภคที่เข้าร่วมการแข่งขันได้ยินเข้า ย่อมรู้สึกว่าสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

เพราะอย่างไรเสีย คนส่วนใหญ่ก็ยังรักหน้าตาศักดิ์ศรีของตนเอง!

พวกที่จ้องจะเข้ามาตีกินหวังฮุบของรางวัลเพียงหยิบมือนั้น ไม่ได้กระทบต่อภาพรวมเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นก็มีคนเอ่ยถามขึ้นมาอีก "ผู้จัดการเว่ย รสนิยมของคนเราย่อมแตกต่างกัน หากมีคนไม่ชอบสไตล์ของเว่ยจิ่ว แล้วยังบวกกับพวกที่จงใจมาตีกินหาเรื่อง ถ้าแพ้มากๆ มันจะไม่ส่งผลเสียหรือครับ"

เจ้าของร้านอาหารหลายคนยังคงนึกถึงน้ำใจของเว่ยไหล ลึกๆ จึงเอนเอียงเข้าข้างเขา และอดกังวลไม่ได้ว่าเว่ยจิ่วจะพ่ายแพ้มากเกินไป

ทว่าเว่ยไหลกลับแย้มยิ้มอธิบายอย่างผ่อนคลาย "ขอบคุณคำถามจากผู้จัดการหวังครับ ในเมื่อเป็นการประลอง ย่อมต้องมีแพ้มีชนะ อันที่จริงแพ้ชนะไม่ใช่ประเด็นสำคัญ การทำให้คนได้ลิ้มลองเว่ยจิ่วมากขึ้นต่างหากที่เป็นหัวใจหลัก"

"สไตล์ของเว่ยจิ่ว ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะถูกปากทุกคน ขอแค่มีคนกลุ่มหนึ่งชอบก็เพียงพอแล้ว"

"หากในป้าตูมีคนสักหนึ่งในสามที่ชื่นชอบเว่ยจิ่ว นั่นจะเป็นยอดขายมหาศาลขนาดไหนกัน"

"ด้วยคุณภาพของเว่ยจิ่ว คนที่จะถูกพิชิตใจได้ ย่อมไม่ได้มีอยู่เพียงแค่นี้แน่นอน…"