บทที่ 308 กลับสู่ป้าตูเพื่อดึงตัวคน

วันที่ 18 สิงหาคม เว่ยไหลจัดการงานเตรียมการเบื้องต้นของสำนักงานสาขาเซี่ยงไฮ้เรียบร้อย ด้วยความที่มีอดีตผู้จัดการมากประสบการณ์อย่างหลี่ฮวาและหลี่เจ้าเหว่ยคอยช่วย ประกอบกับมีแผนงานจากสำนักงานใหญ่ของเว่ยจิ่วและจื้อเซิ่งเหออีวางแนวทางไว้ เรื่องหลังจากนี้จึงไม่ซับซ้อนอะไร

งานเร่งด่วนของสำนักงานสาขาเซี่ยงไฮ้คือการคัดเลือกร้านค้าเป้าหมายสำหรับการวางตลาดระลอกแรก ตลอดจนการวางเส้นทางบริการ

เว่ยไหลทำตามคำแนะนำของหยางอวี่แห่งจื้อเซิ่งเหออี โดยพับแผนใช้ติ่งเซิ่งจิ่วสิงเป็นตัวแทนจำหน่ายของเว่ยจิ่วในเซี่ยงไฮ้ไปก่อน เมื่อยังไม่มีตัวแทนจำหน่ายที่เหมาะสมในระยะสั้น จึงเลือกใช้รูปแบบบริษัทบริหารจัดการเองโดยตรง

รูปแบบการดำเนินงานโดยตรงมีข้อดีมากมาย เช่น จัดการง่าย ร่วมแรงร่วมใจเป็นหนึ่งเดียว และการขับเคลื่อนงานมีประสิทธิภาพสูง…

ทว่าข้อเสียของรูปแบบนี้ก็มีไม่น้อยเช่นกัน!

ลำพังแค่การสร้างสายสัมพันธ์กับลูกค้า ตลอดจนการส่งของและเก็บเงิน ก็เป็นเรื่องยุ่งยากไม่เบาแล้ว

สุราขาวไม่ใช่เบียร์ ราคาต่อหน่วยสูงกว่ากันมาก อย่างเช่นตัวเว่ยจือ·หานช่างหลินหลีที่ตั้งราคาไว้ระดับ 500 หยวน ราคาเปิดบิลหน้าร้านอยู่ที่ขวดละ 420 หยวน ลังละ 4 ขวดตก 1,680 หยวน สิบลังก็นึกเป็นเงินเกือบหมื่นเจ็ด