เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
พอได้หลี่ฮวาช่วยเตือนสติ เว่ยไหลก็ตระหนักถึงปัญหาของตัวเอง เขาเริ่มมีแนวโน้มจะกลายเป็นพวก ‘อยู่เป็น’ ในที่ทำงาน ค่อยๆ กลายเป็นคนประนีประนอม ระแวดระวัง หรือกระทั่งขลาดกลัว จนสูญเสียความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของคนหนุ่มไป
เมื่อเกิดเรื่องอยุติธรรมขึ้นตรงหน้า เขากลับเลือกที่จะกล้ำกลืนฝืนทน
ทว่าฝ่ายตรงข้ามกลับคิดว่าเขารังแกง่าย จึงไม่เพียงไม่ยอมรามือ แต่ยังเหิมเกริมหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อเรื่องราวล่วงเลยมาถึงขั้นนี้ ตัวเว่ยไหลเองมีฐานะครอบครัวมั่นคง ไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากมายอยู่แล้ว แต่คนที่ทำงานตามหลังเขานั้นไม่ใช่ จางไฉ่อวิ๋นผู้ช่วยฝ่ายบริหารโดนบีบจนต้องลาออก ทั้งผู้จัดการและพนักงานขายต่างก็พลอยโดนหางเลขไปด้วยกันหมด
เป็นไปตามที่หลี่ฮวาพูดไว้ ร้านค้าที่พนักงานขายอุตส่าห์ดั้นด้นเจรจามาได้ กลับต้องมายุติความร่วมมือเพียงเพราะไม่มีสินค้าส่ง มันไม่เพียงทำลายชื่อเสียงของฮวาพี แต่ยังทำลายความน่าเชื่อถือของตัวเว่ยไหล รวมถึงผู้จัดการและพนักงานขายใต้บังคับบัญชาอีกด้วย
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ใครจะยังอยากทำงานร่วมกับเขาอีกล่ะ
เว่ยไหลคิดในใจ ‘ฉันยังมีเว่ยจิ่วเป็นทางถอย แล้วตอนนี้เว่ยจิ่วก็กำลังขาดคนพอดี จะใช้เป็นทางถอยให้ลูกน้องด้วยก็ย่อมได้!’