บทที่ 261 หกสหายร่วมหอพัก

งานเลี้ยงมีแต่คนกันเอง เว่ยไหลจึงไม่ได้ถือธรรมเนียมอะไรบนโต๊ะเหล้ามากนัก ทว่าต้องรับมือกับ "น้ำใจ" ที่สาดเทมาจากคนนับสิบ แม้จะพยายามเพลาๆ มือลงแล้ว แต่ก็ยังซดเหล้าขาวไปกว่าครึ่งลิตร แถมเบียร์อีกสิบกว่าขวด

ตอนที่พานอวิ๋นกังขับรถมาส่งเขากลับถึงที่พัก เวลาก็ล่วงเข้าห้าทุ่มกว่าแล้ว

ตอนที่งานเลี้ยงเลิก หลิวยงยังเสนอให้ไปต่อรอบสอง หาร้านร้องคาราโอเกะสักแห่ง เซี่ยเฟิงเองก็ชวนไปสถานบันเทิงกลางคืนที่ประสานงานกันไว้ ถือเป็นการอุดหนุนธุรกิจของฉินเทียนเหลยและช่วยสานสัมพันธ์ให้สนิทใจยิ่งขึ้น

เรื่องไปหาความสำราญนั้น เว่ยไหลไม่ได้ขัดข้องอยู่แล้ว เพียงแต่สภาพของพวกหวังเสี่ยวหลงร่อแร่เกินไป เก้าคนล้มพับไปเสียครึ่ง แค่ประคองตัวกลับให้ถึงห้องอย่างปลอดภัยยังลำบาก จะให้ไปตะลุยราตรีต่อนั้นคงไม่ไหวจริงๆ

เขาจึงฝากฝังให้หลิวยงกับเซี่ยเฟิงช่วยดูแลทุกคนให้เรียบร้อย ส่วนตัวเองก็กลับมายังอวี้หูซานจวงก่อน

ลู่ฉิงเสวียพาเว่ยเสี่ยงกลับบ้านเกิดไปพบพ่อแม่ ส่วนหูเชากับเจียงเสี่ยวเหมย เมื่อกลางวันแวะไปรับรูปพรีเวดดิ้ง พอเที่ยวสวนพฤกษศาสตร์เสร็จก็ไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนกันสองต่อสอง พอกลับมาถึงก็รีบเข้าห้องพักผ่อนตั้งแต่หัวค่ำ

หานซินซินกินมื้อเย็นคนเดียวเงียบๆ จากนั้นก็นั่งรอเว่ยไหลอยู่เพียงลำพัง

"ไม่ได้ดื่มหนักไปใช่ไหมคะ"