บทที่ 260 หนทางแก้ปัญหาที่ไม่ใช่ทางออกที่ดี

เมื่อได้ฟังพวกหวังเสี่ยวหลงระบายความอัดอั้น เว่ยไหลซึ่งเริ่มเข้าใจสภาพแวดล้อมภายในของฮวาผีลึกซึ้งยิ่งขึ้นก็จนปัญญา ตัวเขาเองยังต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายอันหนักหน่วงที่เซี่ยงไฮ้ ไม่อาจยื่นมือเข้าไปยุ่มย่ามเรื่องในป้าตูได้เลย

ทางฝั่งป้าตู ไม่ว่าจะเป็นติงเฉิงหรือเถาซิ่งกั๋ว ย่อมไม่มีทางยอมให้เว่ยไหลเข้ามาก้าวก่าย

การทำอะไรเปะปะของเถาซิ่งกั๋วส่งผลกระทบต่อยอดขายโดยตรง

แม้จะมีรากฐานอันยอดเยี่ยมที่เว่ยไหลเคยวางไว้ช่วยให้ยอดขายในเขตป้าตูยังคงเติบโต ทว่าพอเถาซิ่งกั๋วเข้ามาก้าวก่าย การทำงานของฝ่ายขายหลายอย่างก็เริ่มเป๋ไปจากลู่ทางเดิม บั่นทอนกำลังใจของพนักงานขายและตัวแทนจำหน่ายลงอย่างเห็นได้ชัด

คนที่รู้สึกคับแค้นใจจนต้องบ่นอย่างหวังเสี่ยวหลงไม่ได้มีแค่คนสองคน

สวีเหล่ย อู๋อวี่ และคนอื่นๆ แม้ไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ในใจคงคิดไม่ต่างกัน

ส่วนเซี่ยเฟิง ผู้มีอำนาจดูแลตัวจริงของบริษัทการค้าหยวนต๋า ตอนนี้ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก บริษัทการค้าของเขาตั้งตัวขึ้นมาได้ก็เพราะฮวาผี ยิ่งสิทธิ์ขาดในการจัดสรรงบกระตุ้นตลาดตกอยู่ในมือของเถาซิ่งกั๋ว บริษัทการค้าหยวนต๋าจึงยิ่งไม่กล้าล่วงเกิน

เรื่องที่เถาซิ่งกั๋วคอยรีดไถ กอบโกย หรือหาความสำราญใส่ตัว เซี่ยเฟิงยังพอทนรับได้