บทที่ 256 เป็นแฟนกับผมได้ไหม

ป้าตูถือเป็นพื้นที่ก้ำกึ่งทางใต้ จึงฉลองวันเสี่ยวนานในวันที่ยี่สิบสี่เดือนสิบสอง แต่เพราะผู้คนยุคนี้ต่างมีภาระยุ่งวุ่นวาย ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เริ่มเข้าสู่บรรยากาศฉลองตรุษจีนกันตั้งแต่เนิ่นๆ

วันเสี่ยวนานในทุกวันนี้ แม้แต่กลิ่นอายของขนบธรรมเนียมก็ยิ่งจืดจางลงเรื่อยๆ

วันนี้หากไม่ใช่เพราะหยางฮุ่ยเป็นคนนัดแนะ ร้อยทั้งร้อยคงไม่มีใครมารวมตัวกันเพื่อฉลองวันเสี่ยวนานโดยเฉพาะ

แผนเดิมของเว่ยไหลควรเป็นการนัดสังสรรค์กับพวกหวังเสี่ยวหลงเสียมากกว่า

เมื่อพูดถึงเว่ยไหล เดิมทีเขาก็คอทองแดงพอตัว ไม่ได้เก่งกาจเกินมนุษย์มนาอะไร แต่พอเริ่มทำงานและต้องเข้าสู่วงเหล้าบ่อยครั้ง อาจเพราะผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน ปริมาณที่เขาดื่มได้จึงยิ่งทวีคูณ

ทำงานยังไม่ทันครบสองปี คอก็แข็งขึ้นกว่าเดิมเกินเท่าตัว!

แต่ก่อนหากดื่มเหล้าขาวสี่สิบกว่าดีกรีสักหนึ่งจิน หรือเบียร์หนึ่งลังสิบสองขวด แม้จะไม่ถึงขั้นล้มพับหลับกลางอากาศหรืออ้วกแตกอ้วกแตนให้เห็น แต่ก็มึนตึงไม่น้อยจนแขนขาเริ่มไม่ค่อยเป็นใจ

ทว่าตอนนี้ไม่เหมือนเดิม เหล้าขาวต้องมีสองจินขึ้นไป และเขายังแทบไม่สะทกสะท้าน