เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
การเจรจาความร่วมมือด้านงานที่ปรึกษาระหว่างเว่ยไหลกับหยางอวี่ดำเนินไปอย่างราบรื่นเกินความคาดหมายของหยางอวี่ พอเข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของการเจรจา กลับกลายเป็นว่าเว่ยไหลเป็นฝ่ายคิดเผื่อทีมงานประจำโครงการของจื้อเซิ่งเหออีเสียเอง
จะบอกว่ารอบคอบอย่างยิ่งก็ยังน้อยไป ต้องเรียกว่าคิดไว้ครบถ้วนทุกกระเบียดนิ้ว!
"คุณหยางครับ เว่ยจิ่วของเรายังไม่มีเหล้าสำเร็จรูป ตอนนี้มีแค่พนักงานขายเหล้าแบ่งขายไม่กี่คน ทำงานอยู่ในแถบอำเภอวัวเป็นหลัก เกณฑ์เบี้ยเลี้ยงการเดินทางก็เลยค่อนข้างต่ำ"
"ถ้าทีมงานของโครงการเริ่มลงมือปฏิบัติงาน คงต้องวิ่งรอกระหว่างสามที่คืออำเภอวัว ป้าตู แล้วก็เซี่ยงไฮ้ เกณฑ์ค่าอาหารรายวันกับเกณฑ์ค่าที่พักคงต้องตกลงกันใหม่"
"คุณหยางคิดว่ากำหนดไว้เท่าไรถึงจะเหมาะสมครับ"
อันที่จริง การที่เว่ยไหลเอ่ยถามเช่นนี้ ก็เท่ากับยอมรับโดยปริยายว่าค่าใช้จ่ายส่วนนี้เป็นหน้าที่ของฝ่ายผู้ว่าจ้าง ซึ่งก็คือเว่ยจิ่วเป็นผู้รับผิดชอบ
หยางอวี่จับกระแสความหมายในจุดนี้ได้ ย่อมไม่มีทางปฏิเสธ ทั้งยังลิงโลดอยู่ในใจ เพราะหากเว่ยจิ่วรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการเดินทางให้ จื้อเซิ่งเหออีก็จะประหยัดเงินได้ปีละสามถึงสี่แสนหยวน
เว่ยไหลไม่ได้คิดหยุมหยิมขนาดนั้น เขามีการคำนวณในมุมของตนเองอยู่แล้ว