บทที่ 240 เสนอราคา

ทั้งช่วงนำเสนอแผนเมื่อตอนเช้าและในงานเลี้ยงรับรองมื้อเที่ยง หยางอวี่คอยสังเกตเว่ยไหลอยู่ตลอดเวลา เขาพยายามหยั่งเชิงความชอบและทดสอบขีดความสามารถในการรับมือของเว่ยไหล ทั้งทางตรงและทางอ้อม

หยางอวี่มั่นใจว่าจะบรรลุข้อตกลงได้ แต่ไม่คิดว่าจะง่ายดายถึงเพียงนี้

เหมือนลาภลอยหล่นทับชัดๆ!

คนหนุ่มสมัยนี้เด็ดเดี่ยวกันขนาดนี้เลยหรือ

มีเถ้าแก่ใจถึงเช่นนี้ เว่ยจิ่วจะกลัวอะไรว่าจะทำการใหญ่ไม่สำเร็จ

ในใจตื่นเต้นอย่างยิ่ง แต่หยางอวี่กลับแสร้งทำเป็นนิ่งเฉย สีหน้าท่าทางเปี่ยมด้วยความมั่นใจ พลางเอ่ยอย่างสงบ “ผู้จัดการเว่ย ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณที่คุณให้ความไว้วางใจจื้อเซิ่งเหออีครับ”

“เรื่องที่เว่ยจิ่วจะเซ็นสัญญาระยะยาวสามปีกับจื้อเซิ่งเหออี ผมมีความคิดเห็นอยู่เรื่องหนึ่ง…”

เมื่อเห็นเว่ยไหลตั้งใจฟัง พยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้เป็นระยะ หยางอวี่จึงเริ่มใจกล้าและลองเสนอราคาหยั่งเชิง “ตามธรรมเนียมปฏิบัติของวงการที่ปรึกษา ค่าบริการจะใช้รูปแบบขั้นบันได ปีแรกสี่ล้าน ปีที่สองห้าล้าน และปีที่สามหกล้าน รวมระยะเวลาสามปีอยู่ที่สิบห้าล้านครับ”

“การชำระค่าที่ปรึกษาในแต่ละปีจะแบ่งจ่ายตามอัตราส่วนห้าต่อสามต่อสอง นั่นคือครึ่งปีแรกจ่ายร้อยละห้าสิบของค่าที่ปรึกษาประจำปี ไตรมาสที่สามจ่ายร้อยละสามสิบ และไตรมาสที่สี่จ่ายส่วนที่เหลืออีกร้อยละยี่สิบ”