เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เวลาหกโมงครึ่งตอนเย็น ทุกคนเดินทางมาถึงร้านอาหารชุนเสี่ยว เว่ยไหลเห็นเบียร์ห้าลังที่พานอวิ๋นกังยกมาก็เบะปาก “ทำไมมีแค่ห้าลังเองล่ะ แถมยังเป็นขวางล่างอีก? เขตเซี่ยงไฮ้ของเราจนขนาดนี้เชียว?”
จางไฉ่อวิ๋นลุกขึ้นอธิบายอย่างประหม่า “ผู้จัดการเว่ยคะ โควตาเหล้าเลี้ยงสังสรรค์ที่บริษัทให้มาเหลืออยู่แค่นี้เองค่ะ นี่ฉันอุตส่าห์แอบซ่อนไว้แล้วนะคะ ไม่อย่างนั้นคงโดนคนอื่นขนไปหมดแล้ว”
เว่ยไหลโบกมือเป็นสัญญาณว่าไม่ต้องพูดต่อ
บริษัทมีสวัสดิการพนักงาน จัดสรรสุราสำหรับเลี้ยงสังสรรค์ให้ แต่มักจะถูกใครบางคนยักยอกไปจนกลายเป็นเรื่องชินตา
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเอาความกับเรื่องหยุมหยิม เว่ยไหลจึงกวักมือเรียกผู้จัดการเขตไฉหงเข้ามา “ผู้จัดการเจียง ร้านอาหารชุนเสี่ยวเป็นร้านคู่ค้าของเราหรือเปล่า?”