บทที่ 205 คนขับรถประจำตัว

การประชุมงานของภาคตะวันออกดำเนินไปอย่างตึงเครียดและชวนอึดอัด เพราะมีฮั่วเทียนซิงอยู่ตรงนั้น หวงจวิ้นนั่งหน้าดำคร่ำเครียดตลอดเวลา ส่วนเจิ้งย่าไห่ก็ก้มหน้าจนคอแทบหัก ขณะที่คนอื่นๆ ต่างนั่งเกร็งไปตามๆ กัน

วิธีของฮั่วเทียนซิงนั้น เว่ยไหลเองก็ไม่ค่อยเห็นด้วยนัก

ดูเผินๆ เหมือนมาช่วยออกหน้าหนุนหลัง แต่กลับทำเกินพอดีจนอาจส่งผลตรงกันข้าม…

กลายเป็นการขุดหลุมดักเว่ยไหลเสียเปล่าๆ!

ในฐานะรองผู้จัดการใหญ่ของสำนักงานใหญ่ฮวาพีและผู้จัดการทั่วไปของศูนย์การตลาดที่ต้องคุมภาพรวมทั่วประเทศ เขาคงไม่มีเวลามาใส่ใจเขตเซี่ยงไฮ้ได้ตลอด ปีหนึ่งจะแวะมาสักกี่ครั้งกันเชียว

พอเขาบินกลับไป ภาระทั้งหมดก็ต้องตกอยู่ที่เว่ยไหลอยู่ดี

การที่ฮั่วเทียนซิงไม่ไว้หน้าหวงจวิ้นแล้วจวกเจิ้งย่าไห่ยับเยิน ไม่ได้แปลว่าพวกนั้นจะยอมสยบแล้วหันมาร่วมมือกับเว่ยไหลอย่างเต็มใจ

ที่น่าจะเกิดขึ้นมากกว่าคือพวกเขาร่วมมือกันหาทางกลั่นแกล้งเว่ยไหลลับหลัง