บทที่ 162 เหล้าแบ่งขายระดับพรีเมียม

ครอบครัวเว่ยมีกันสี่คน เฒ่าเว่ยไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน เรื่องในโรงกลั่นสุราแทบไม่เคยเข้าไปก้าวก่าย วันๆ เอาแต่วุ่นอยู่กับโรงหมักสุราพื้นบ้าน หวงลี่ผิงก็คอยอยู่เคียงข้างเฒ่าเว่ย ปล่อยให้ลูกชายทั้งสองคนลุยกันตามสบาย

ในสายตาของสองสามีภรรยา ขอเพียงโรงหมักสุราพื้นบ้านยังคงอยู่ ลูกๆ จะลุยอย่างไรก็ช่าง ครอบครัวเว่ยไม่มีวันอดตาย และไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีเงินไปสู่ขอภรรยาให้ลูกชาย

เว่ยไหลกับเว่ยเสี่ยงเคยปรึกษากันแล้วว่า การพัฒนาสุราสำเร็จรูปบรรจุขวดคือเส้นทางที่ต้องเดินไปให้ถึง

ด้วยคุณภาพของสุราขาวสูตรธรรมดาประเภทที่ 1 นี้ ขอเพียงนำไปบรรจุขวด ออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้ดูดีสักหน่อย แล้วตั้งราคาขายขวดละหลักร้อยหยวน ก็ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด

แต่ปัญหาคือ ในระยะสั้นพวกเขายังไม่มีความพร้อมที่จะผลิตสุราสำเร็จรูป