บทที่ 160 หอมหวลเกินต้านทาน

เมื่อขนาดการผลิตของโรงกลั่นขยายตัวอย่างรวดเร็ว ปัญหาหนึ่งก็เริ่มเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ นั่นคือสต็อกเหล้าดิบระดับหนึ่งและระดับสอง ซึ่งทำให้เว่ยเสี่ยงปวดหัวไม่น้อย

ผลผลิตต่อเดือนของโรงกลั่นทะลุ 1,200 ตันไปแล้ว ในจำนวนนี้เป็นสุราหัวเชื้อเกรดพรีเมียมพิเศษประมาณ 75% ซึ่งส่งขายให้สามโรงกลั่นยักษ์ใหญ่อย่างกู่เฉวียน เมิ่งเหอ และเซิ่งซื่อหยวน ส่วนที่เหลืออีก 25% เป็นเหล้าดิบระดับหนึ่งและระดับสอง

แทบไม่มีโรงกลั่นไหนรับซื้อเหล้าดิบระดับหนึ่งและระดับสองเลย เว่ยจิ่วจึงทำได้เพียงนำมาใช้เอง

แม้ธุรกิจเหล้าแบ่งขายจะมีความก้าวหน้า ทว่าก็จำหน่ายอยู่แค่ในแถบอำเภอวัวเท่านั้น ยอดขายต่อเดือนอยู่ที่ร้อยกว่าตัน ระบายผลผลิตของเหล้าดิบระดับหนึ่งและระดับสองได้เพียงหนึ่งในสี่ และสัดส่วนนี้ก็มีแนวโน้มจะลดลงเรื่อยๆ

เหล้าดิบระดับหนึ่งและระดับสองที่เหลือกลายเป็นสินค้าค้างสต็อกของโรงกลั่น ซึ่งตอนนี้สะสมไปแล้วกว่า 400 ตัน…

ความจริงแล้ว ลำพังแค่ขายสุราหัวเชื้อเกรดพรีเมียมและเกรดพรีเมียมพิเศษ ก็เพียงพอให้เว่ยจิ่วกอบโกยกำไรเป็นกอบเป็นกำ