กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 461 ศรัทธา
โลหิตไหลไปตามลำตัวที่ถูกกรีดเปิด ย้อมพรมกำมะหยี่ราคาแพงจนกลายเป็นสีแดงฉาน จงเหวินรับรู้ได้ชัดเจนว่าพลังชีวิตของตนกำลังสูญสิ้น ทว่ากลับไร้หนทางแก้ไข...
ปลายนิ้วของหลิ่วชิงเยียนแตะลงบนหลังมือของเขา แล้วค่อย ๆ ลากขึ้นไปตามข้อพับแขน ผิวหนังบนแขนของเขาลื่นหลุดออก เผยให้เห็นฝ่ามือชุ่มเลือดและกล้ามเนื้อท่อนแขน ราวกับถูกถอดเสื้อผ้าสีเนื้อออกหนึ่งชั้น
ใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดของจงเหวินไร้สีเลือดไปนานแล้ว นี่คือการทรมานอย่างทารุณโดยไม่ต้องสงสัย การเห็นหนังเนื้อของตนเองถูกถอดออกต่อหน้าต่อตา ภาพอันน่าสยดสยองนี้กำลังกระหน่ำทำลายสติของเขา
เขาเอ่ยปากออกมาอย่างยากลำบากและแหบแห้ง
“ปล่อย... ฉันไป...”