กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 460 ลอกหนัง
รัตติกาลเริ่มทึบหนาขึ้น
ท้องฟ้าราตรีมืดมิดประดุจสัตว์ร้ายแห่งขุมลึก หมอบอยู่เหนือเมืองที่มีแสงไฟส่องประปราย
เอี๊ยด——
จงเหวินผลักประตูห้องเปิดออก ภายในห้องมืดสลัวไร้แสงไฟ มีเพียงแสงดาวรำไรทอดเงาของเขาลงบนพรมผืนหรู เขาค่อย ๆ สาวเท้าเข้าไปในห้อง...
เขาไม่ได้เปิดไฟ แต่จุดเทียนแก้วที่ตั้งอยู่บนโต๊ะและหัวเตียง แสงสีส้มขับไล่ความมืดในห้อง บรรยากาศสลัวรางแฝงอารมณ์เสน่หา ประหนึ่งผ้าโปร่งบางที่คลุมทับเรือนร่างของหญิงสาว
จงเหวินหยิบแก้วใสราวผลึกขึ้นมาตามสบาย เปิดจุกขวดไวน์ ก่อนรินน้ำสุราสีแดงฉานชวนมัวเมาลงในแก้วที่ถืออยู่ท่ามกลางแสงเทียน