กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 ความสับสนของเฉินหลิง
“อาเยี่ยน...”
เฉินหลิงรีบเอ่ยปาก “นายคือตัวจริงงั้นเหรอ? นายยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ เหรอ?!”
เฉินเยี่ยนที่อยู่อีกฟากของเงาสะท้อนตกอยู่ในความเงียบงัน
ครู่ต่อมา เขาจึงตอบกลับว่า
“ตราบใดที่พี่คิดว่าผมยังมีชีวิตอยู่ ผมก็ยังมีชีวิตอยู่ครับ”
“นายอยู่ที่ไหน??”
“ผมอยู่กับพี่เสมอ”
สิ้นเสียง เศษกระจกที่ปั่นป่วนอยู่บนผิวน้ำก็เริ่มจมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำระลอกแล้วระลอกเล่า ระลอกคลื่นถี่กระชั้นประหนึ่งแอ่งน้ำท่ามกลางสายฝน เริ่มรบกวนผิวน้ำระหว่างทั้งสองฝ่าย
ในสายตาของเฉินหลิง ร่างของเฉินเยี่ยนพลันพร่ามัวลงทันใด เขาร้องอุทานด้วยความตกใจ พลางยื่นมือออกไปหมายจะหยั่งลงในน้ำ...