กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 หอก
“เอ๊ะ...”
เฉินหลิงมองดูเวทีละคร ดวงตาทั้งคู่หรี่ลงโดยไม่รู้ตัว
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่ ในสายตาของเขา รถลากเหล็กคันแล้วคันเล่าที่พุ่งเข้าใส่เกาฉ่ง ดูเหมือนกำลังแปรเปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง
บางคราวก็วาบเป็นเงากระเรียนขาว บางคราวก็เป็นชายชรา บางคราวก็เป็นชายหนุ่มโพกผ้าดำ คล้ายกับเวทีละครสองแห่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงกำลังซ้อนทับอยู่ตรงหน้า ทว่าเมื่อเขาเพ่งมองดูอีกครั้ง ความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดก็เลือนหายไป... รถลากเหล็กยังคงเป็นรถลากเหล็กคันเดิม
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เมื่อเฉินหลิงเห็นภาพประหลาดนี้ ความสงสัยในใจก็ยิ่งทวีขึ้น