กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 158: พวกเรา...มารับนายกลับบ้าน!
ขีปนาวุธ!!!
สมองของจี้ไป๋ส่งเสียงหึ่ง ทั้งตัวเขาชะงักค้างไปหมด
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดอยู่ว่าคนพวกนี้จะไร้เส้นแค่ไหน
เขาจำลองความเป็นไปได้ทุกอย่างไว้แล้ว ทั้งการจี้เครื่องบิน การติดสินบนลูกเรือ และการซ่อนระเบิด
แต่ขีปนาวุธ...เขาไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้เลยตั้งแต่ต้นจนจบ!
ไม่ใช่คิดไม่ถึง แต่ไม่กล้าคิดต่างหาก!
การใช้เรือพิฆาตยิงขีปนาวุธใส่เครื่องบินโดยสาร หากเรื่องนี้ถูกเปิดโปงขึ้นมา จะกลายเป็นคดีที่ต้องขึ้นศาลกรุงเฮกของศาลอาญาระหว่างประเทศ เป็นอาชญากรรมสงคราม เป็นอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และเป็นเรื่องอื้อฉาวที่ฉีกหน้ากากปกปิดความอับอายของกองทัพประเทศอินทรีจนแหลกละเอียด
พวกเขากล้าทำถึงขั้นนี้เลยเหรอ?