บทที่ 122: ผลงานอะไรถึงมีมูลค่าตั้งพันล้านหยวนกัน!

บทที่ 122: ผลงานอะไรถึงมีมูลค่าตั้งพันล้านหยวนกัน!

หวังเจี้ยนกั๋ว!

คนเดียวที่จี้ไป๋นึกออกว่าจะช่วยประสานกับผู้ใหญ่ได้ ก็คือพี่หวัง ผู้อำนวยการโรงเรียน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง เลื่อนไปที่หมายเลขของหวังเจี้ยนกั๋ว แล้วกดโทรออก

โทรศัพท์ดังอยู่หลายครั้งกว่าจะมีคนรับสาย

ปลายสายมีเสียงกุกกักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหวังเจี้ยนกั๋วจะตอบด้วยเสียงเบา “จี้ไป๋เหรอ? รอก่อนนะ... นั่นน่ะ นายคุมการซ้อมให้หน่อย ฉันรับโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง”

“ฮัลโหล จี้ไป๋ มีอะไรเหรอ?”

จี้ไป๋พาดขาขึ้นบนที่วางแขนโซฟา ก่อนแซวว่า “พี่หวัง กำลังคุยเรื่องทฤษฎีดนตรีกับครูดนตรีอยู่อีกแล้วเหรอ?”