กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 33: ฝันไปน่ะ!
ภายในห้องผู้ป่วยพิเศษของห้องไอซียู จี้ไป๋นอนอยู่บนเตียงปลอดเชื้อ โดยมีเครื่องตรวจวัดต่างๆ ต่ออยู่ตามร่างกาย เส้นกราฟการเต้นของหัวใจขยับขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ
ที่โถงทางเดินนอกห้อง ผู้คนกลุ่มหนึ่งซึ่งมีราชบัณฑิตหวังเป็นผู้นำเฝ้าอยู่ตลอดทั้งบ่าย ไม่มีใครยอมกลับ
หลี่เหมยพิงกำแพง น้ำตาไหลไม่หยุด
เมื่อมองเด็กหนุ่มที่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียงผ่านกระจก หัวใจของเธอก็เจ็บราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
ตลอดสามปีที่ผ่านมา เธอรู้ดียิ่งกว่าใครว่าจี้ไป๋แตกต่างจากเด็กคนอื่น
ตอนที่เธอเพิ่งเรียนจบและเข้ามาที่โรงเรียนมัธยมลำดับที่เก้าสิบเก้า เธอยังเป็นเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่มัดผมหางม้า และถูกส่งไปอยู่ห้องที่วุ่นวายที่สุดในโรงเรียน
วันแรกที่สอน มีตัวป่วนเอาแมลงสาบปลอมมาใส่ไว้ในแผนการสอนของเธอ จนเธอตกใจร้องไห้ออกมาต่อหน้าทุกคน