กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 32: จี้ไป๋หมดสติ!
“นักเรียนจี้ไป๋ นี่ฉันเอง พี่หวัง!”
ผู้อำนวยการโรงเรียนหวังวิ่งนำหน้าสุดและเคาะประตูบ้านของจี้ไป๋
คำเรียกพี่หวังนั้นหลุดออกมาอย่างคล่องปากสุดๆ
ถ้าถามว่าในช่วงไม่กี่วันนี้ใครตื่นเต้นที่สุด คนนั้นก็ต้องเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนหวังอย่างไม่ต้องสงสัย!
ได้เลื่อนตำแหน่งแน่นอนแล้ว!
สำหรับท่านเจ้าเมืองกับท่านนายอำเภอ ผลงานของจี้ไป๋ตอนนี้อย่างมากก็ช่วยให้พวกเขาได้ออกหน้าออกตา และมีเรื่องเด่นๆ เพิ่มขึ้นอีกไม่กี่ประโยคเวลาไปรายงานต่อมณฑล
แต่สำหรับพี่หวัง มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!
มันก็เหมือนกับการถูกลอตเตอรี่ได้เงินสิบล้านหยวน สำหรับบิล เกตส์กับคนธรรมดา ความหมายย่อมแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ตอนนี้ผู้อำนวยการโรงเรียนหวังแทบบูชาจี้ไป๋เป็นเทพผู้คุ้มครอง กลัวเหลือเกินว่าจะดูแลไม่ดีแม้แต่นิดเดียว