บทที่ 13: ศึกวาทะกับเหล่าปราชญ์! ตบหน้ากันฉาดๆ!

บทที่ 13: ศึกวาทะกับเหล่าปราชญ์! ตบหน้ากันฉาดๆ!

หัวหน้าหวงยืนอยู่หน้าสุดของขบวนพันธมิตรผู้ทรงความรู้ เขาไขว้มือไว้ด้านหลัง กวาดตามองโจทย์บนกระดานดำด้วยสายตาเคร่งขรึม ก่อนจะหันไปมองคนด้านหลัง

ชายวัยสามสิบกว่าเดินออกมาจากขบวน

เขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าอ็อกซ์ฟอร์ดสีฟ้าอ่อน สวมแว่นไร้กรอบ รูปร่างผอมเพรียว เวลาเดินไหล่จะโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย แค่ดูก็รู้ว่าเป็นคนที่ขลุกอยู่ในห้องทดลองมาหลายปี

เขาเดินไปถึงหน้าเวที ยกมือดันแว่นขึ้น แล้วมองไปยังจี้ไป๋ สีหน้าไม่ได้หยิ่งยโสอะไรนัก

“สวัสดี นักเรียนจี้ไป๋ ฉันเป็นดอกเตอร์จากภาควิชาเคมี มหาวิทยาลัยเจ้อเจียง ช่วยอธิบายแนวคิดการแก้โจทย์ออร์แกนิกซินธีซิสข้อสุดท้ายข้อนี้หน่อย”

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดมาก็ถามตรงๆ เลย

โจทย์ข้อสุดท้ายของวิชาเคมี

จี้ไป๋กวาดตามองโจทย์แวบหนึ่งแล้วไหล่ยัก เขาหยิบชอล์กขึ้นมาอย่างสบายๆ “ข้อนี้ง่ายจะตาย”