กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 แม่เลี้ยงยุคเจ็ดศูนย์คิดแต่งงานใหม่ 27
สีหน้าของพั่งกั๋วชิ่งฉายแววงุนงง สายตากวาดมองเด็กที่หลินโม่โม่อุ้มอยู่รอบหนึ่ง ก่อนพูดว่า “สหายหญิงคนนี้ ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร”
“เลิกแกล้งโง่ได้แล้ว ทุกปีคุณลักพาตัวผู้หญิงกับเด็กไปขายไม่ต่ำกว่าแปดสิบคน แค่คุณพาอวิ๋นยวนจากหมู่บ้านเถียนสุ่ยไปขายในภูเขา ฉันจะไม่เพียงไม่แจ้งความจับคุณ แต่ยังให้เงินคุณ 50 หยวนด้วย”
หลินโม่โม่วางธนบัตร 50 หยวนที่เตรียมมาลงตรงหน้าเขา สีหน้าเชิดหยิ่ง
พั่งกั๋วชิ่งมองเงิน 50 หยวนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนพูดว่า “ฉันก็แค่ชาวบ้านธรรมดา เป็นพลเมืองดี จะไปทำเรื่องผิดกฎหมายได้ยังไง”